Zemsta jest słodka

W sierpniu na srebrnych ekranach w Polsce zadebiutował film Setha Gordona „Szefowie wrogowie”. Po „Kac Vegas w Bangkoku” była to kolejna komedia dla dorosłych, która swoją popularnością przyciągnęła do kin rzesze spragnionych czarnego humoru widzów.

Wszyscy doskonale znamy jedno z przysłów, które jak mantra powtarzane jest w firmowych zakamarkach. „Nie narzekaj na szefa swego, bo możesz mieć gorszego”. Ilu starszych stażem współpracowników raczyło nas tą ludową mądrością, kiedy po raz kolejny pod nosem wysyłaliśmy naszego zwierzchnika do diabła?

Wielu z nas, po kolejnej sprzeczce z szefem zaciska zęby i żyje dalej. Byle zachować posadę i święty spokój. Taki scenariusz nie jest nam obcy, dlatego też nie zdziwi nas fabuła filmu. Dla Nicka (Jason Bateman), Kurta (Jason Sudeikis) i Dale'a (Charlie Day) praca jest prawdziwą udręką. I nie mówimy tu o drobnych nieporozumieniach między bohaterami i ich zwierzchnikami, ale o poważnych problemach molestowania psychicznego i fizycznego, a także znęcania się, wykorzystywania i przywłaszczania sobie owoców ich pracy. Podstawieni pod ścianą Nick, Kurt i Dale dochodzą do wniosku, że życie było by bardziej znośne, gdyby ich okropni szefowie zniknęli, najlepiej na zawsze.

Nic dziwnego, że film zyskał sporą popularność nie tylko w USA, ale również wśród polskich widzów. Odzwierciedla bowiem częściowo nasze prywatne małe batalie ze zwierzchnikami, którzy często nas nie zauważają, nie doceniają ani nawet nie motywują dobrym słowem, o awansie nie wspominając. Właśnie z uwagi na tą życiową prawdę zawartą w fabule filmu, widzowie będą kibicować bohaterom w ich zabójczych poczynaniach.

Mówiąc o wszystkich perypetiach, które spotykają umęczonych pracowników nie sposób nie wspomnieć o postaciach będących przyczyną ich problemów. Twórcom filmu udało się znakomicie sportretować i uchwycić dominujące osobowości znienawidzonych szefów. W rolach tyranów znęcających się nad podwładnymi i wykorzystujących swoją pozycję w firmie do ich upokorzenia fantastycznie spisali się Kevin Spacey, Jennifer Aniston i Colin Farrell. Wyniosły i apodyktyczny dyrektor, napalona dentystka nimfomanka i łysiejący, uzależniony od kokainy dupek, który chce doprowadzić do ruiny swoją firmę. Oglądając te postacie na ekranie sami mamy ochotę uciszyć je raz na zawsze.

Znakomite kreacje bohaterów i duża dawka czarnego humoru to niestety nie wszystkie składniki, które składają się na sukces. Wymagającym widzom może zabraknąć logiki i wiarygodności w całej zapętlonej intrydze uknutej przez bohaterów. To, co wynagradza brak tej spójności to ogromna energia filmu i bawiące do łez gagi. Tego nie można przegapić!